Op een zaterdagavond, onder het genot van een biertje in de plaatselijke kroeg, spraken we over het je als (jong) (vrouwelijk) mens door de nacht verplaatsen. Of je je dan veilig voelt. De meningen liepen uiteen, maar de consensus was dat er altijd mensen zijn, vervelende mensen, die roepen, nalopen of fluiten. Er loopt gespuis in alle soorten en maten rond, vaak fysiek sterker en sneller dan wij zelf. 
 Daarom besloten we alternatieve wijzes van het verschrikken van gespuis te bedenken. Hoe kom je af van enge mensen die je lastigvallen en niet weg willen gaan? Ons antwoord: zelf nog veel enger zijn. We bedachten een aantal tactieken om de rollen om te draaien in een onprettige situatie: hoe kun je er voor zorgen dat de de mens waarvoor jij bang bent nog veel en veel banger gaat worden van jou? 
De resultaten werkte ik uit tot een serie illustraties. Die verwerkte ik in een kleine publicatie, geprint en 10 bij 10 cm. Een zakboek, voor mensen die de nacht doorkruisen en geen zin hebben in dat gezeik. 
Back to Top