Om onszelf te herinneren aan het gelijktijdige bestaan van een veelheid aan perspectieven heb ik geprobeerd die veelheid waarneembaar te maken. Ik ontwierp Optische Instrumenten, die het mogelijk maken dingen in de wereld te bekijken vanuit meerdere perspectieven, op hetzelfde moment. Normaliter lukt ons dat niet: we zijn onlosmakelijk gebonden aan ons eigen, menselijke, enkelvoudige perspectief. Het Optische Instrument helpt ons daar even aan te ontsnappen. En, als we ons realiseren dat we de objecten in de wereld van verschillende kanten kunnen bekijken, zijn we misschien ook in staat dit principe te vertalen naar onze mentale wereld van ideeën, visies en meningen.
Die veelheid aan perspectieven is zichtbaar door middel van een pinhole-camera. De camera is handgemaakt en heeft 14 gaatjes waardoor licht naar binnen valt: hierdoor is het mogelijk een object of subject te fotograferen vanuit 14 verschillende perspectieven, allemaal perspectieven die tegelijkertijd hebben bestaan. De foto's kunnen we vervolgens onderzoeken: wat zien we op de foto's en hoe verschilt dat van hoe we normaliter zien? Ik maakte ruim 150 foto's. Hier een aantal. Een selectie van de foto's heb ik gebundeld in een publicatie, waarin ik analyseer wat er zichtbaar is op de foto's, wat dit betekent voor onze waarneming en hoe dit te linken is aan het filosofische postmoderne gedachtegoed waar ik mijn scriptie over schreef.
Deze foto's maken deel uit van mijn afstudeerproject aan de Willem de Kooning Academie, ter betaling van de bachelor Illustratie | Vormgeving
Back to Top