Ik zat pas een avondje met m’n huisgenoot te lullen. Ik probeerde haar het onderwerp van mijn afstuderen uit te leggen, wat ingewikkeld is omdat ik dan zelf ook vaak de draad kwijtraak en uiteindelijk eindig met “nou ja, die twijfel moet dan wel, ja of dus niet, dat is misschien het punt, of niet natuurlijk”. Uiteindelijk probeerde ik mezelf eruit te redden door te vragen hoe zeker ze wist dat de aarde rond is.
Want ik weet niet zeker dat de aarde rond is. Ik heb dat nog nooit zelf waargenomen, ben nog niet in een raketje naar de maan gegaan. Men vertelde me op school dat ‘ie rond is, en dat er een heleboel op gebaseerd is, de dag en nacht, zomer en winter, etc. etc. Nu neigt dit stuk richting een flat-earth betoog te gaan, maar het is alles behalve dat. Ik ben er namelijk ook niet van overtuigd dat de aarde niét rond is. Tot nu toe vind ik het een aannemelijk verhaal. Ik ben ook nog niets tegengekomen wat ingaat tegen het idee dat de aarde rond is. Bertrand Russell, een filosofisch scepticus (zo’n eentje die twijfelt aan ALLES en dat dat dan eigenlijk het punt is) stelde het als volgt: “I am prepared to admit any well-established result of science, not as certainly true, but as sufficiently probable to afford a basis for rational action.” In mijn geval; tot zover ben ik niets tegengekomen dat tegen een ronde aarde in gaat, dus ik vind het sufficiently probable om mee te werken.
En dat is ook een interessante. Want hoe noodzakelijk is het dat ik weet dat de aarde rond is? Maakt dat, voor mij, echt uit? Als ik niet kunstenaar in opleiding maar aarde-onderzoeker zou zijn zou het uitmaken. Dan wil ik namelijk allerlei acties uitvoeren die gebaseerd zijn op het wel of niet rond zijn de aarde. Maar nu, voor mij, maakt het niet zoveel uit welke vorm de aarde heeft. Zolang ‘ie blijft doen wat ‘ie nu doet zit de vorm mij niet dwars. En ik denk dat het interessant is te kijken naar die noodzakelijkheid. Is het noodzakelijk dat ik dit zeker weet, of kan ik ook prima de vraag eens beantwoorden met “Ik heb werkelijk geen idee”? Die laatste geeft namelijk ruimte. Ruimte voor discussie, ruimte voor andere ideeën, ruimte voor een ander.
Mijn huisgenoot hield er een existentiële crisis aan over, maar een goed gesprek hadden we wel. Daarom roep ik u op; weet het eens iets minder zeker.
Back to Top