Most of my artwork is inspired by philosophical or sociological theory. 
I like my concepts to be strong. I like to investigate the subject, approach it from all sides, so the point that I'm making with my art is one that I can fully stand by. Thought through, theoretically supported and with space for deepening. Sometimes, this investigation results in an essay. The tone of my essay is quite explanatory, not so strongly opinionated, because I do not believe that the way I see something (now) is the one and only truth. I like to write and show a possibility, show a way of looking, but not THE way of looking. My writings you'll find on this page, in Dutch.​​​​​​​

Over privacy
Wanneer je de term ‘privacy’ Googled levert dat vooral veel bronnen op die je vertellen hoe je je privacy kunt beschermen. Hoe zorg je dat je privacy niet geschenk wordt? Privacy, of eigenlijk vooral privacyschending, is een onderwerp dat ons bezighoudt. Ik ben er zelf ook altijd vanuit gegaan dat mijn privacy waardevol is en dat ik deze moet beschermen. Maar waarom eigenlijk? En wat is mijn privacy eigenlijk? In dit essay ga ik daarom op onderzoek naar privacy, het schenden van privacy en het belang van privacy. Wat is privacy, wanneer is privacy geschaad en wat is het belang van privacy?
Ten eerste; wat is privacy?
William Parent definieert privacy als “the condition of not having undocumented personal knowledge about one possessed by others.”  Met ongedocumenteerde informatie doelt hij op informatie die een persoon niet openbaar beschikbaar heeft gesteld aan een publiek. Belangrijk is dat Parent het hier niet heeft over documentatie Dit betekent dat een dagboek nog steeds ongedocumenteerde informatie, omdat het dan wel geschreven is, maar de schrijver het niet gepubliceerd heeft, in krant of ander nieuwsmedium. Het gaat hier dus om controle. Het kunnen beslissen over de gedocumenteerdheid of ongedocumenteerdheid van informatie. Als ik volledig autonoom kan beslissen naar wie of wat mijn persoonlijke info al dan niet gaat, dan ervaar ik privacy.
Het delen van je persoonlijke informatie is namelijk niet zo erg, mits uit eigen beweging. Het delen van informatie is waar je sociale leven uit bestaat. Charles Fried stelt privacy als belangrijkste ingrediënt voor relaties, vriendschappelijk en liefdes. De mate waarin jij je informatie, die je niet hoeft te delen, besluit te delen met andere personen, is key voor de intimiteit van deze relaties. Bij dit sociale contact heb je echter de informatiestroom volledig in handen.
Het gaat bij privacyschending dus niet over de persoonlijke info zelf, maar de ‘flow’ van deze informatie, zegt Helen Nissenbaum. Het ongemak ontstaat wanneer je persoonlijke informatie, die je niet publiek hebt gesteld (undocumented personal information), opeens wél bij andere personen terecht komt, zonder dat jij dit hebt besloten. Dat je dokter gegevens heeft over jou fysiek, die je vrienden bijvoorbeeld niet kennen, is dit niet erg. Je vindt deze informatie bij de dokter namelijk gepast, normaal. Als je op Facebook je adres invoert, zodat je vrienden, die jij hebt geaccepteerd als vrienden, dat kunnen zien, is dat de informatiestroom die je oké vindt. Als Facebook echter je gegevens verkoopt aan de Chinese overheid, is dit niet een pion in de informatiestroom die jij normaal vindt. De door jou goedgekeurde informatiestroom is dan doorbroken. Je privacy geschend.
Oke, we vinden het dus erg als iemand die wij niet binnen een bepaalde informatiestroom vinden passen wel de stromende informatie heeft. Maar waarom dan eigenlijk? Als de AIVD besluit iedereen 24/7 te filmen, maar vervolgens deze beelden direct weer verbrand, is dit dan een probleem? In zekere zin wel. Foucault omschrijft het (samen met Jeremy Bentham) met een koepelgevangenis. Plaats de gevangenen in celletjes in een kring, en zet in het midden een wachttoren. De gevangen zullen hun gedrag aanpassen naar wat ze denken dat de observant van hen verwacht, omdat ze het gevoel hebben bekeken te worden. Vervolgens zal dit aangepaste gedrag zo normaal worden, dat men het idee krijgt het zelf bepaalt te hebben. Internalisering (volgens Google): het proces waarbij mensen zich door socialisatie bepaalde sociale regels eigen maken, zodat deze regels na verloop van tijd niet langer worden beschouwd als van buitenaf opgelegde voorschriften, maar als richtlijnen die men zelf heeft gekozen.
Toch mist hier en belangrijk aspect. Als je namelijk slechts geobserveerd wordt (gefilmd door de AIVD dus), hoef je hier eigenlijk je gedrag niet voor aan te passen. Waarom zou je? Of je nu in God of in Allah gelooft, homoseksueel of hetero bent, er zijn geen verschillende gevolgen. Je kunt jezelf wel de vraag wel stellen in het waarom van de AIVD, maar als ze echt, oprecht, alleen filmen en verbranden, is er geen reden je gedrag aan te passen. Je wordt in principe niet beperkt in je vrijheid, gezien er geen gevolgen zijn, van welke actie je ook begaat. Rationeel gezien is het dus niet zo’n groot probleem. Het wordt pas interessant als de AIVD iets met de persoonlijke informatie gaat doen. Er een reactie op de persoonlijke informatie van de persoon komt.
Wanneer iets of iemand een negatieve reactie geeft op jou persoonlijke informatie, hebben we een probleem. Als bepaalde soorten persoonlijke informatie worden gezien als fout, en op het zijn van deze persoonlijke informatie een sanctie hangt, heeft dit invloed op je persoonlijke ontwikkeling. Je zou een vergelijking kunnen maken met Aristoteles’ act en potentie. Een persoon heeft een berg potentie, maar wordt in de actualisering als het ware tegengehouden door de observant met zijn represailles. Hierdoor is volledig autonome actualisering van de potentie onmogelijk.
Ook je eerder genoemde relaties zullen hieronder leiden. De vrijheid om te kunnen uiten wat je wilt, zonder dat er iemand meekijkt (dus privacy als context voor het vrienden-zijn) is een belangrijk element voor het hebben van intieme relaties, stelt Robert Gerstein. De vrijheid je persoonlijke informatie spontaan te kunnen uitdrukken is nodig voor het kunnen ontwikkelen van intieme relaties. Privacy is dan dus een voorwaarde.
Privacy heeft dus te maken met het beschermen van jou persoon tegen de buitenwereld. Het zorgt ervoor dat je niet bestraft kan worden voor iets wat deel is van jou persoonlijkheid. Daarnaast helpt het ons vrienden te maken, omdat we onze persoonlijke info als een soort stempel voor intimiteit kunnen gebruiken. Jij bent een vriend, hier is wat persoonlijke info (of andersom). Privacy maken we door een onderscheid te maken tussen info die bedoeld is voor de buitenwereld, en info die dit niet is. We documenteren bepaalde info, en andere blijf ongedocumenteerd. Bovenal gaat privacy over controle. Zelf kunnen bepalen wie wat weet, en daardoor in staat zijn jezelf, en je autonome ontwikkeling tot het volledige mens dat je kunt zijn, te beschermen.
Cohen Henriquez, Danielle. ‘Privacy is...’. Filosofie.nl. Internet. Online. Geraadpleegd op 30 maart 2018, via https://www.filosofie.nl/nl/artikel/31502/privacy-is.html
Martijn, Maurits. ‘Deze bevlogen professor helpt je doorgronden wat privacy is’. Verhaal van de dag, De Correspondent. Internet. Online. Geraadpleegd op 30 maart 2018, via https://decorrespondent.nl/1998/deze-bevlogen-professor-helpt-je-doorgronden-wat-privacy-is/61450488-b6ee8d9d
Jansen, Milan. ‘Understanding Privacy: On the nature and value of privacy’. Scriptie. Internet. Online. Geraadpleegd op 30 maart 2018 via https://dspace.library.uu.nl/.../Milan%20Jansen%20scriptie.pdf?...2
Warren, Samuel D. en Brandeis, Louis D. ‘ The right to Privacy’. Harvard Law Review. Internet. Online. Geraadpleegd op 30 maart 2018, via www.cs.cornell.edu/~shmat/courses/cs5436/warren-brandeis.pdf
Fried, Charles. ‘Reason and Action’. Internet. Online. Geraadpleegd op 30 maart 2018, via https://scholarship.law.nd.edu/nd_naturallaw_forum/115/
Parent, William A. ‘Privacy: A brief survey of the conceptual landscape’. Santa Clara High Technology Law Journal. Internet. Online. Geraadpleegd op 30 maart 2018, via https://digitalcommons.law.scu.edu/chtlj/vol11/iss1/4/


Back to Top